علت محبوبیت حجامت درمانی در بین مردم چیست؟

آیا خون‌دادن می‌تواند جایگزین “حجامت” شود؟

بدون شک اهداء خون امری خداپسندانه، انسانی و ایثارگرانه به‌شمار می‌رود چرا که با اهدای آن جان انسانهای نیازمند به خون را نجات داده‌ایم اما مقایسه بین حجامت به‌عنوان یک روش درمانی و اهداء خون‌، قیاسی منطقی به‌نظر نمی‌رسد‌.

در فرایند انجام حجامت ابتدا با “بادکش” روی جریان خون تغییراتی ایجاد می‌کنند و سپس خراشهای ظریف پوستی که زده می‌شود فرایندهایی در بدن تحریک می‌‌شود که اصطلاحاً آن را فراخوان گلبولی می‌گوییم.

مدل خون‌گیری در عمل حجامت سطحی است اما در خون دادن یک شوک منفی است که به‌وسیله یک سوزن، خون در گردش مورد نیاز بدن را خارج می‌کند.

در حجامت، خون کثیف از بدن خارج می‌‌شود اما در خون دادن، خون تمیز و مورد نیاز بدن اهدا می‌شود.

حجامت در درمان بیماریهایی از قبیل آلرژی‌، ‌آسم و نفس‌تنگی‌، کبد چرب‌، سردردهای میگرنی‌، غلظت خون‌، دیسکوپاتی و سیاتالژی‌، جوش صورت و بدن‌، پسوریازیس‌، آفت دهان‌، حتی هپاتیت و… کاملاً آزموده شده است.

آنچه از موضع حجامت خارج می‌شود چیزی جز سموم بدن و اخلاط فاسد و کثیف نیست اما در اهدای خون‌، بیشترین چیزی که خارج می‌شود مواد غذایی‌، الکترولیتهای مورد نیاز بدن و ویتامینهاست.

در تفاوت اهدای خون با خون حجامت همین بس که حتی حیوانات نیز از خون حجامت و بوی تعفن آن گریزانند اما از خون اهداشده برای خوردن استقبال هم می‌کنند‌.

جالب است بدانید که پیغمبر اکرم(ص)، حضرت علی(ع) و امام صادق(ع) این موضوع را متذکر شده‌اند که “سم از هر کجا، وارد بدن شود، از محل حجامت خارج می‌شود” یا “از موضع حجامت، چیزی جز سم دفع نمی‌شود”.